سیب میخک کوب
بسان رود که در نشیب دره سر به سنگ می کوبد رونده باش .
در فرهنگ کُردی وقتی پسر و دختری عاشق همدیگر می شوند بهترین و بزرگ ترین سیب را انتخاب میکنند و به اصطلاح کردی آن را میخکریز یا میخککوب می کنند و به همدیگر هدیه میدهند و این نماد عشق در فرهنگ کردی است.
بعد از فرو رفتن میخکها در سیب، آب سیب از طریق میخکها خارج شده و سیب تبدیل به یک گوی چوبین میشود. این پروسه یک ماه طول میکشد اما بعد از خشک شدن، این سیب بیش از ۱۰۰ سال به همان شکل اول باقی میماند.
جالب است که حتی اگر بعد از ۵۰ سال هم کمی آب به سیب بپاشانید، بوی خوب میخک، فضا را پر میکند و یادآور عشق اول است...
عشق ادامە خداست...خدایی کە، رگ را آفرید و فوران خون را در تکه گوشتی به ضربان خواستن و نوایی توام با زیبا شناسی خلق کرد تا ادامه وجودش را در نبض لحظه های ناب میل بە بودن و شوق هستی را در ستایش یگانگیش، در قلب یکایک آفریدگان به نمایش در آورد.
محمد کریمی مدرس ادبیات، در مورد روز عشق ایرانی می گوید: «سپندارمذگان» یا «اسفند مذگان» فرخندە روزی است که در هر ماه، نام روز و ماه یکی می شد و مقارن و متناسب بودن آن روز و ماه را جشن«اسپندگان، سپندارمذگان» می نامیدند و به عنوان نماد مهر مادری و باروری و روز زن و زمین می پنداشتند که برگرفته از آیین زرتشتیان باستان و از قدمت چندین برابر بیشتر نسبت به والنتاین برخوردار است.
جشن اسپندگان به روز عشق ایرانی نشان شده است. در کنار این جشن و «روز عشق»کە یادگار از ایران باستان است،در غرب ایران، به ویژه کردستان ایران، سیب میخک کوب نماد عشق است و در این ایام از حال و هوای ویژه ای برخوردار است
« افتادگی آموز اگر طالب فیضی/ هرگز نخورد آب زمینی که بلند است» تواضع، فروتنی و عشق را از خاک که مادر هستی است یاد بگیریم. چون در اوج گذشت و مهربانی، به همە چیز عشق می ورزد، هر آنچه در دل خاک بکاریم در اوج خلاقیت می رویاند. سیب و میخک، این دو نماد عشق و عنصر زندگانی، در قلب پاک و تپنده خاک ریشه می دوانند تا لحظه های ناب دوستی را بر قامت بلند هستی گره بزنند.
وی می گوید: میخک، پیش از این که جزو زیورآلات زنان کُرد باشد، در عرصه های«ادویه جات، لوازم آرایشی، داروسازی» و عنصر اصلی آن« اوژنول»به عنوان تسکین دهنده و ضد عفونی کننده در دندان پزشکی به کار می رود.
کریمی می گوید: غنچههای میخک قرمز نشانه عشق است، از اینرو غنچه های میخک را با ظرافتی خاص، از شاخه جدا می کنند و در سیب های سفارشی فرو میکنند تا اوج علاقه را به معشوق خود نشان دهند. کسانی که سیب را از معشوق دریافت میکنند به پاس مهربانی، آن را میخک کوب می کنند تا روزهای دلدادگی و جوانی را فراموش نکنند. این سیب های میخک اندود، پس از پروسه ای یک ماهه که آب سیب توسط میخک ها گرفته می شود، سیب به گویی از چوب میخک تبدیل می شود، و ماندگاری این سیب ها از 50/100 سال به اثبات رسیده است.
Isna
📚 @Academic_Library
احساسم بر این است که از حدود چهار دهه پیش، فاصلهای ژرف و آشکار میان دو عرصهی سترگ الهیات و ادبیات پدید آمده است. هدف از تأسیس این وبلاگ، افروختن جرقهای است برای پیوندی دوباره میان علوم متنوعی چون حقوق، ادبیات و الهیات؛ همانگونه که در روزگاران گذشته، بسیاری از استادان این سه رشته،مشترک بودند. شایان ذکر است که بهرهگیری از منابع اینترنتی به معنای تأیید بیچون و چرای تمامی مطالب از سوی نگارنده نیست. باشد که همگان پاسدار فرهنگ سترگ و کهن ایران زمین باشیم .🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀اگر ایران به جز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است من این افسانهها را دوست دارم نوای نای ما گر جان گداز است من این نای و نوا را دوست دارم از درد سخن گفتن و از درد شنيدن