عطر خوش مرگ
همچنین باد اجل با عارفان
نرم و خوش همچون نسیم یوسفان
حالا یکپله میاد بالاتر، میگه چطور این باد با قوم عاد آن رفتار کرد ، با پیروان هود آنگونه رفتار کرد برای جماعتی عذاب شد برای جمعی عذب شد، گوارا شد، نسیم شد، همینطور باد اجل یعنی مرگ، مرگ را هم به باد تشبیه میکنند ، چطور باد وقتی میوزد گلها را پرپر میکند مرگ هم همینطور است گل وجود آدمی را پرپر میکنه
همینطور که باد اجل میوزد وقتی به عارفان میرسد وقتی به اولیای خدا میرسد، برای آنها طوفان نیست شکننده نیست ، برای آنها بسیار نرم و خوش و لطیف و ملایم است درست مثل نسیم یوسفان ،
(نسیم یعنی بو . یوسفان یعنی زیبارویان)
مرگ برای عارفان مثل بوی خوش و دل انگیز و دلاویز انسانهای زیباروی که به مشام آدمی میخورد، دیدید هر کسی یک عطر و بویی دارد انسانهای زیباروی هم یک عطر و رایحهء خاصی دارند، چطور عطر و رایحهء آنها به مشام انسان میخورد و انسان مست و سرمست و شیدا میشه شکفته میشه پرگ هم وقتی به اولیای خدا میرسه یک چنین قصه و حکایتی دارد، در روایت هم داریم که مرگ برای اهل معرفت برای اهل ایمان دقیقا شبیه بوییدن سیب است، سیب یک عطری دارد عطر سیب هم ملایم است هم دلپذیر است میگه مرگ برای اینها دقیقا شبیه بوییدن سیب است یعنی اینقدر ملایم و لطیف است اینقدر نوازشگر است.برگرفته از کانال تلگرامی تفسیر مثنوی
احساسم بر این است که از حدود چهار دهه پیش، فاصلهای ژرف و آشکار میان دو عرصهی سترگ الهیات و ادبیات پدید آمده است. هدف از تأسیس این وبلاگ، افروختن جرقهای است برای پیوندی دوباره میان علوم متنوعی چون حقوق، ادبیات و الهیات؛ همانگونه که در روزگاران گذشته، بسیاری از استادان این سه رشته،مشترک بودند. شایان ذکر است که بهرهگیری از منابع اینترنتی به معنای تأیید بیچون و چرای تمامی مطالب از سوی نگارنده نیست. باشد که همگان پاسدار فرهنگ سترگ و کهن ایران زمین باشیم .🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀اگر ایران به جز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است من این افسانهها را دوست دارم نوای نای ما گر جان گداز است من این نای و نوا را دوست دارم از درد سخن گفتن و از درد شنيدن