لحظات هفده گانه بهاران

از یه سنی به بعد شما دیگه وقت ندارید بشینید گریه کنید؛
مجبورید همراه با اشک ریختن رانندگی کنید، غذا بخورید، ظرف بشورید، یا به بقیه کارای عقب‌ مونده‌تون‌ برسید.

دلایل اصلی گریه هنگام عصبانیت

بعضی وقتها ما احساسات خود را با یکدیگر اشتباه می گیریم. دلیل آن نیز این است که در زمان های گوناگون واکنش های مختلفی داریم در نهایت نمی دانیم که دقیقاً در چه جایگاه و چه حسی هستیم. چون در بچگی نمی توانیم روی حس های خود اسم بگذاریم، در نتیجه در ابراز آن ها هم دچار مشکل می شویم.

اغلب در بچگی به ما گفتند که گریه کردن و ناراحتی، یک رفتار ضعیف و زنانه است و خشم و عصبانیت یک رفتار قوی مردانه است. در نتیجه دوست نداریم که هیچ وقت در کنار عصبانیت گریه هم بکنیم.

بعضی وقتها گریه های شدید و در عصبانیت، عادی نیستند. گریه یک پاسخ به ناراحتی، خوشحالی بسیار زیاد یا عصبانیت است که کاملاً عادی می باشد ولی چنانچه حس کردید که در حال زیاده روی هستید و گریه شما هیچ وقت تمام نمی شود، به احتمال زیاد از یک افسردگی عمیق رنج می برید.

اغلب اشخاص افسرده بی علت، بدون کنترل و به صورت مرتب گریه می کنند. حتی امکان دارد این گریه ها روی کارهای روزانه آن ها تاثیر گذاشته باشد.

چنانچه موقع عصبانیت گریه می کنید نگران نباشید. گریه هیچ مشکلی نیست. گریه نشان دهنده این است که شما از نظر احساسی و حتی جسمی سالم هستید. چنانچه خودتان را از گریه محروم کنید، حتما تاثیرات آن را از دست می دهید

اغلب اشخاص افسرده بی علت، بدون کنترل و به صورت مرتب گریه می کنند. حتی امکان دارد این گریه ها روی کارهای روزانه آن ها تاثیر گذاشته باشد

زمانی که واقعاً صدمه می بینیم، عصبانیت و خشم از خود بروز می دهیم و تلاش می کنیم به سمت طرف مقابل حمله کنیم و این یک رفتار دفاع از خود است و چون شکست خورده ایم و حس ناراحتی داریم گریه می کنیم و در نتیجه عصبانیت و گریه با یکدیگر همراه می شوند.

موقع عصبانیت، چه چیزی سبب اشک می شود؟

بیشترین علت اشک خشمگینانه به احتمال زیاد حس صدمه ، خجالت ، خیانت یا بی عدالتی با شماست. زمانی که افراد بی عدالتی ، طرد شدن یا تحقیر را تجربه می کنند ، واکنش عادی مثل عصبانیت و غمگینی است که بیشتر به صورت همزمان است.

گریه و اشک یک فعالیت خاص انسانی است و دانشمندان اعتقاد دارند که امکان دارد کارکردی تکاملی داشته باشد: یک سیگنال پریشانی برای کمک خواستن و تحریک رفتارهای کمک به دیگران استفاده می شود.

آیا شیوه هایی برای کنترل گریه هنگام عصبانیت وجود دارد؟

اشخاص نه فقط برای ابراز آن چه احساس می کنند، بلکه برای کشف آن چه احساس می کنند می نویسند. برای خیلی از اشخاص ، نوشتن خصوصی درمورد اتفاقات دارای احساسات، راهی برای پردازش احساسات پیچیده و بازیابی حس دیدگاه است.

ژورنالینگ مرتب به شما فضای شخصی می دهد تا آنچه را می خواهید یا احتیاج دارید پاکسازی ، بررسی و در نظر بگیرید.

بعضی از پزشکان منبع معتبر خبر داده اند که برای کمک به افراد در مهار احساس آینده خود و شناخت در مورد احساسات، بنویسید.

چنانچه اکنون این عادت را به وجود آورید ، زمانی که مشکل به وجود می آید، می دانید که جای امن برای رفتن دارید که کاملاً به خودتان تعلق دارد.

در برخی از فرهنگ ها و برای بعضی از اشخاص ، بازگو کردن آشکار و مستقیم نگرانی ها یا احتیاجات ، به خصوص در محیط های حرفه ای ، سخت است.

یادگیری ابراز وجود در گروه های کوچک می تواند به شما کمک کند درباره بله گفتن ، نه گفتن ، تعریف مرزها و برقراری ارتباط در شرایط با اختلاف زیاد بیشتر یاد بگیرید.

بعضی پژوهش ها در یک بررسی ۲۰۱۲ منبع معتبر نشان داد که آموزش ابراز وجود می تواند استرس را کم کند و آگاهی از قدرت شخصی را بالا ببرد.

چنانچه حس می کنید بیش از اندازه احساساتی شده اید، موقعیت بدنی خود را عوض کنید و راهی برای زمین گیر کردن و تغییر دیدگاه خود به وجود آورید.

در صورتیکه برای جمع کردن افکار خود به وقت نیاز دارید ، یک قلم بردارید و یادداشت کنید یا از راهرو پایین بروید. چیزی مثل فشار و آزاد کردن عضله را امتحان کنید – تحقیقات ۲۰۱۱ نشان داد که این کار احساس کنترل دوباره به شما می دهد.

موقع حرکت ، تلاش کنید فراموش نکنید که آرام پیش بروید. شما به خود یادآوری می کنید که همان گونه که روی اندام هایتان که در فضا هستند کنترل دارید ، می توانید احساسات خود را هم آرام کنید.

شما به خود متذکر می شوید که واکنش را کم کنید ، پس می توانید بیشتر از انگیزه دعوا ، فرار یا سکون فکر کنید.

آب بنوشید

کم آبی حتی می تواند بر روحیه و قدرت تفکر شما اثر بگذارد. چنانچه در یک شرایط احساسی هستید ، بایستید و یک لیوان آب خنک بنوشید. این کار باعث: پایین آمدن کورتیزول (هورمون استرس)، پایین آمدن ضربان قلب، بالا رفتن هوشیاری، می شود.

در شرایط استرس زا ، تمرکز روی تنفس می تواند به منظم کردن احساسات قوی کمک کند و مجددا شما را متمرکز کند.

متخصصان بهداشت می گویند تمرکز برتنفس می تواند به شما کمک کند: هوشیاری را بالا ببرید، دمای بدن خود را کاهش دهید، تنش عضلانی را آزاد کنید، سیستم عصبی خودمختار خود را منظم کنید.

از حس سردی به عنوان عامل حواس پرتی استفاده کنید

عوض کردن حس میتواند از جاری شدن اشک‌هایتان جلوگیری کند. یک بطری آب سرد و یا یک قطعه یخ روی مچ دست خود قرار دهید و یا صورت خود را با آب سرد بشویید.

چشم‌های خود را برای کنترل گریه حرکت دهید.

چشم های خود را به طرفین حرکت دهید یا چشم‌ها خود را ببندید و یا به بالا نگاه کنید. سرتان را بالا بگیرید، این شیوه مانع از ریزش اشک در شرایط بحرانی می شود. البته این شیوه برای پیش از جمع شدن زیاد اشک داخل چشم موثر است.

محققان به این نتیجه رسیده اند که گریه سبب ترشح اکسی توسین و پرولاکتین ، دو ماده شیمیایی که می توانند ضربان قلب شما را کم کند، وگرنه بعد از یک اتفاق استرس آور به شما آرامش می دهد.

پذیرش این نکته که نمی‌توانید کاری را به تنهایی انجام دهید، از سخت‌ترین کارها است. راحت می‌شود تظاهر به خوب بودن کرد و سکوت کرد. اما قدرت واقعی زمانی است که بدانید نیاز به کمک دارید و شجاعت درخواست کمک را داشته باشید.

اگر گریه کنی، مردم فکر می‌کنند ضعیفی. اگر اشک‌هایت را کنترل کنی، آن‌ها فکر می‌کنند قوی هستی. اما زندگی به این سادگی نیست. در واقع، گریه همیشه نشانه ضعف نیست—بلکه می‌تواند نشانه‌ای از قدرتی شگفت‌انگیز باشد.
، ذهن انسان پیچیده است و احساسات بسیار قدرتمندند. گاهی اوقات، اشک ریختن در مقایسه با سکوت کردن، دل و جرأت بیش‌تری می‌خواهد. روان‌شناسی حتی به ما می‌گوید که در لحظاتی خاص، گریه می‌تواند نشان‌دهنده تاب‌آوری، خودآگاهی و عمق عاطفی باشد. . بیایید از این کلیشه‌ها عبور کنیم. در این مقاله ۸ موقعیت را برایتان آورده‌ایم که گریه کردن نشانه شرم نیست بلکه هر وقت در این موقعیت‌ها اشک ریختید به خودتان افتخار کنید.

1.پذیرش این واقعیت که در موقعیتی سخت و تب‌آلود قرار داری

اگر بگویید: «من خوبم!»، کار سختی انجام نداده‌اید. اما اگر بپذیرید که «حالتان خوب‌ نیست»، خیلی شجاعت دارید. گریستن در برابر دیگران در زمانی که در شرایط سختی هستید، نشانه‌ای از ضعف نیست. بلکه نشانه آن است که به قدر کافی قوی هستید که بتوانید با خودتان و آدم‌های اطراف‌تان صادق باشید.
بر طبق روان‌شناسی، سرکوب عواطف در حقیقت در درازمدت باعث بدتر شدن اوضاع می‌شود. به خودتان اجازه بدهید گریه کنید و این کار روشی است که به کمک آن به جای فرار از احساسات‌تان، آن‌ها را می‌پذیرید. گریه کردن به معنای فروریختن نیست بلکه به معنی رها شدن است. کاری است که آدم‌های قدرتمند انجامش می‌دهند.

2.خداحافظی کردن از کسی که عاشق‌اش هستید

شاید بسیاری از ما تصور می‌کنیم که اگر جلوی اشک‌هایمان را بگیریم یعنی خیلی قدرتمند هستیم. برای همین ممکن است که وقتی می‌خواهیم رابطه‌ای را تمام کنیم، اشک نریزیم. در این مواقع سعی می‌کنیم همه توان‌مان را جمع کنیم که قوی و بی‌احساس به نظر برسیم.
اما باید بدانید که بر طبق روان‌شناسی، گریه هنگام خداحافظی اصلاً نشانه ضعف نیست. اولا گریه نکردن اصلا باعث نمی‌شود که خداحافظی برای شما آسان‌تر شود. دوم، وقتی گریه می‌کنید موقعیت واقعی‌تر است. بعضی اوقات، قدرت واقعی در رها کردن احساس واقعی است.

3.در حال پردازش غم و فقدان

وقتی شخص یا چیز مهمی را از دست می‌دهیم، جامعه معمولاً از ما می‌‌خواهد که قوی بمانیم و خودمان را جمع‌وجور کنیم. اما حقیقت آن است که گریه کردن در این مواقع یک واکنش طبیعی و سالم به غم است. اشک‌ها حقیقتاً حاوی هورمون‌ها استرس هستند که یعنی وقتی گریه می‌کنیم به بدن‌مان کمک می‌کنیم که به صورت فیزیکی تنش و درد روحی را آزاد کند. نگه داشتن این احساسات در درون‌مان، به ما آسیب می‌زند. به خودتان اجازه بدهید که وقتی غمگین هستید، گریه کنید.

4.ایستادن برای باورها

دفاع از حق، یا چیزی که برایتان مهم است، ممکن است گاهی شما را تا آستانه گریه کردن برساند. به خصوص وقتی در این شرایط احساسات در بالاترین حد خود است. بعضی اوقات، در قلب آن لحظه، اشک‌ها سرازیر می‌شوند اما این اشک از روی اشتیاق، خشم و حتی اراده است.
وقتی در هنگام دفاع از باورهایتان گریه می‌کنید، به معنی از دست دادن کنترل‌تان نیست. بلکه یعنی شما عمیقاً به باورتان اهمیت می‌دهید. مطالعات نیز نشان داده‌اند که بیان احساسات، شامل گریه کردن، به واقع ارتباطات ما را تقویت می‌کند و باعث می‌شود شدت اثرگذاری پیام ما روی مخاطبان بیش‌تر شود.

5.رها کردن گذشته

شاید شما هم فکر می‌کردید که عبور از گذشته، یعنی طوری وانمود کنیم که هیچ اتفاقی هرگز نیفتاده است. یعنی اگر درد را نادیده بگیریم، نهایتا خودش ناپدید می‌شود. اما حقیقت آن است که، رها کردن گذشته به معنای فراموش کردن آن نیست بلکه به معنی آن است که همه چیز را کاملاً احساس کنید تا بتوانید نهایتا از آن درد عبور کنید و رو به جلو حرکت کنید.
آن لحظه‌ای که برای تمام غم‌های گذشته اشک‌ها حبس شده را رها می‌کنید، تغییری در شما رخ می‌دهد. این تغییر ضعف نیست بلکه رهایی است. روان‌شناسی می‌گوید که گریه کردن به پردازش احساسات و خاتمه دادن به گذشته کمک می‌کند و ما را به شفا نزدیک‌تر می‌کند.
رها کردن گذشته هرگز کار آسانی نیست اما اگر تظاهر کنید که هیچ اتفاقی نیفتاده است در گذشته گیر می‌کنید. گاهی وقت‌ها قوی‌ترین آدم‌ها آن‌هایی هستند که می‌توانند به خودشان اجازه احساس کردن بدهند.

6.گریستن در برابر دیگران

بسیاری از آدم‌ها هنوز هم فکر می‌کنند که گریستن در برابر دیگران آن‌ها را ضعیف جلوه می‌دهد. اما در واقعیت، گریستن در برابر دیگران یعنی من آنقدر قوی هستم که بخواهم در برابر دیگران آسیب‌پذیر باشم. روان‌شناسان می‌گویند که بیان احساسات در برابر دیگران، می‌تواند باعث تقویت ارتباطات شود و اعتمادسازی کند. وقتی به خودتان اجازه گریه کردن در برابر دیگران می‌دهید، درواقع به خودتان اجازه می‌دهید که حقیقی و بدون نقاب باشید. این شکل از بودن، به شجاعت زیادی نیاز دارد.

7.خروج از ناحیه امن

تغییرات بزرگ زندگی – مثل پیدا کردن شغل جدید، نقل مکان به شهری دیگر یا دنبال کردن رویاها – می‌توانند هیجان‌انگیز و در عین حال وحشتناک باشند. بعضی اوقات، ترس و احساس فروپاشی در قالب گریه بروز می‌کند. اما گریه در این موقعیت‌ها به معنای قوی نبودن نیست. بلکه یعنی شما گام در سفری تازه گذاشته‌اید که برایتان ناآشناست و یعنی می‌خواهید خودتان را به چالش بکشید. رشد هرگز آسان نیست، شجاعت نیز همینطور است.

8.وقتی که می‌دانید چه زمانی باید کمک بگیرید

پذیرش این نکته که نمی‌توانید کاری را به تنهایی انجام دهید، از سخت‌ترین کارها است. راحت می‌شود تظاهر به خوب بودن کرد و سکوت کرد. اما قدرت واقعی زمانی است که بدانید نیاز به کمک دارید و شجاعت درخواست کمک را داشته باشید.
گریه کردن در این لحظات به معنای ضعف نیست. گریه در این موقعیت‌ها یعنی صداقت و خودآگاهی. روان‌شناسی می‌گوید که کمک خواستن، حتی از طریق گریه، تاب‌آوری و سلامت روانی را تقویت می‌کند

از منظر بالینی، گریستن پس از رابطه‌ی جنسی یا به اختصار PCD یا PCT، علائمی مانند گریه، غم و تحریک‌پذیری دارد. این اشک‌ها ممکن است از سر خوشحالی، آسودگی یا ایجاد احساس مالیخولیایی باشد.

حتی ممکن است این اشک صرفاً یک واکنش فیزیکی باشد. PCD مسئله‌ای شرم‌آور نسیت و لزوماً، ارتباطی با ارضای جنسی ندارد. همچنین، این گریستن مختص به‌عده‌ای انگشت‌شمار و جنسیتی مشخص نیست. پژوهش‌ها نشان می‌دهند 46 درصد زنان و 41 درصد مردان این اتفاق را تجربه می‌کنندhttps://blog.luna.health و 『 @mushaverism 』✨ بیتوته .عصر ایران . راهنماتو