دلخوشی‌های ساده، شناسنامه نمی‌خواهند؛
دلخوشی‌های ساده یادمان می‌دهند
شاد بودن مهارت پیچیده‌ای نیست؛
کافی‌ست هنوز بتوانی از چیزهای کوچک خوشحال شوی،

گاهی به خاطر دل دیگران و اطرافیان، باید در ظاهر شاد باشیم؛ این وظیفه اخلاقی و اجتماعی هم هست.

دانش آموزی داشتیم که دریا را هرگز ندیده بود و هیچ تصوری از آن نداشت. نگاهش پر از حسرتِ ناشناخته‌ها.
دانش‌آموز دیگری هم بود که در آرزوی دعوت به یک جشن عروسی به سر می برد . جشنی که می گفت سالهاست خبری از آن نیست.
خودم هنوز طعم شیرکاکائوی مجالس عروسی قدیم را به یاد دارم. آن گرم و بیریا.

در این روزها، لبخند ظاهری‌مان، برای حسرت‌های کوچک دیگران است. شادی‌ای که به آن‌ها امید می‌دهد


امیر مهرداد خسروی ، نودی و نظرات شخصی