-

آدم در مقابل یک سری آدمها به خاطر بعضی کارهایشان سه راه دارد

یا انتقام بگیرد

یا ببخشد

یا فراموش کند

دقیقا لذتی که در فراموش کردن هست، در انتقام و بخشش نیست

پس تمام انهایی که ازشون عبور کردم

دیگر پشت سرم قرار دارند و ابدا دیده نمیشوند که بخواهم بین انتقام و بخشش انتخاب کنم

فراموش کردن یعنی آرامش خریدن برای خود مقطع کارشناسی همکلاسی داشتم حرف جالبی می زد می گفت افراد مردم ازار را باید در ذهنت بکشی یک ضربدر رویشان بکش مهر ابطال هم رویش بزن و بگو برو بیرون از ذهن من. ادیان آسمانی و زرتشت در برابر آسیب دیگران، راه‌هایی چون انتقام، بخشش یا فراموشی را می‌شناسند، اما همگی بر «آرامش درونی» و رهایی از کینه‌ دلالت دارند. فراموش کردن را چون خرید آرامش برای خود، نزدیکتر به حکمت الهی می‌دانند

زرتشت در گاتاها می‌گوید: «اندیشه نیک، گفتار نیک، کردار نیک». انتقام را چون سیاهی آشا (نظم کیهانی) نمی‌پذیرد و بخشش را چون پیروزی بر اهریمن می‌دهد. فراموش کردنِ آزار، پاک نمودن ذهن در دین زرتشت است؛ گویی زخم را به باد می‌سپاری تا روحت سبک شود.عیسی در انجیل متی می‌گوید: «دشمنان خود را دوست بدارید و برای کسانی که شما را ازار می‌دهند دعا کنید». انتقام را به خدا بسپار و ببخش، تا خود بخشیده شوی. فراموشیِ خطاها، چون محو گناهان بر صلیب است. آرامشی ابدی می‌آورد قرآن در سوره شوری میفرماید: «وَجَزاءُ سَیِّئَةٍ سَیِّئَةٌ مِثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَی اللَّهِ». انتقام مجاز است، اما عفو و اصلاح،پاداش الهی در بر دارد. فراموش کردنِ کینه، صبر جمیل است و آرامشِ مؤمن را می‌خرد؛ همان که پیامبر فرمود: «الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسانِهِ وَیَدِهِ . نه برای انتقام، نه برای بخششِ نمایشی. آرامشی که ادیان آسمانی هم آن را ستایش کنند. گویی روحت پاییزی را پشت سر گذاشته و به بهارِ درونی رسیده است. https://tanhaye404.blogfa.com/و کلینیک روان شناسی چمن ، سایلایف ، موفقیت