نگاه پدرانه فردوسی به ایران / به یزدان که گر ما خرد داشتیم
.
روزنامه خراسان : گویا توهین به شناسنامه ملی ایرانیان هزینهای ندارد و سراسر نفع است!
شاهنامه فردوسی که نزدیک به پنجاه هزار بیت دارد ، مجموعه ای از داستانهای ملی و تاریخ باستانی پادشاهان قدیم ایران و پهلوانان بزرگ سرزمین ماست که کارهای پهلوانی آنها را همراه با فتح و ظفر و مردانگی و شجاعت و دینداری توصیف می کند .حکیم ابولقاسم فردوسی پس از آنکه تمام وقت و همت خود را در مدت سی و پنج سال صرف ساختن چنین اثر گرانبهایی کرد.
نگاه فردوسی نسبت به اقوام ایرانی، چه کرد، بلوچ، گیلک، و حتی کسانی از قوم توران مانند فرنگیس و رودابه که مادران پهلوانان هستند، نگاه پدری و مهربانی است و بر وحدت و همبستگی ایرانیان تاکید دارد .
پس از انقلاب اسلامی ایران، توسط صادق خلخالی به عنوان حاکم شرع، قرار بود آرامگاه فردوسی و آرامگاه کوروش تخریب شوند. مستندات تاریخی نشان میدهد که اوایل انقلاب عدهای با پتک و کلنگ به سمت آرامگاه فردوسی حرکت کردند تا آن را تخریب کنند، اما وقتی این خبر به آقای خامنهای رسید که با پتک و کلنگ عازم توس شدهاند، خطی نوشت که مقبره فردوسی نباید تخریب شود. حرف او را سند کردند و غائله خوابید.
در مورد آرامگاه کوروش نیز برخی از جزئیات و صحبتهایی صورت گرفته بود اما این آرامگاه به دلیل مقاومت های مردمی و فرهنگی تخریب نشد و اتفاقات مشابه آرامگاه فردوسی رخ نداد. این موضوع باعث شد تا آرامگاههای مهم فرهنگی و تاریخی ایران حفظ شوند. همچنین در همان دوران اختلافاتی میان خلخالی و برخی دیگر مانند بنیصدر بر سر تخریب آرامگاه رضاشاه وجود داشت
پیداست فردوسی و اثر شگرف او در نهاد ما ایرانیان آن چنان جایگاه والا و عزیزی دارد که هرگونه بیحرمتی به او احساسات ملی را جریحهدار میکند.و اگر در مقابل حرکتهای تخریبی واکنش نشان داده نشود فردا با وقاحت و بی شرمی از تجزیه ایران هم سخن خواهند گفت .
آزادی بیان به معنای حق قانونی برای اظهار نظر و بیان عقاید خود است، اما این آزادی مطلق و محدود است. حدود آزادی بیان در قوانین مشخص شده است تا از حقوق دیگران حفاظت شود و نظم عمومی، امنیت ملی، اخلاق عمومی و اعتبار افراد حفظ شود.
بنابراین، آزادی بیان شامل آزادی توهین یا آزار دیگران نمیشود و توهین مجاز نیست. ممنوعیت توهین به عقاید مذهبی، اقوام، نژادها و مردم نیز از محدودیت های قانونی این آزادی است
در سال های پایانی دهه ۶۰ احمد شاملو با دروغ پرداز نامیدن فردوسی در داستان کاوه، این شاعر حکیم را وابسته به طبقه فئودال و خائن به تودهها دانسته بود.گویی شاملو نیز خبر نداشت که شاهنامه، رمانی ساخته ذهن فردوسی نیست! ( حالا مشخص نیست خدمات این جناب و هم مسلکانش به توده ها چه بوده است ؟ ) و داستان های این «بهیننامۀ باستان» نسل در نسل و سینه به سینه از گذشتگان به ارث رسیده و هنر فردوسی بزرگ – که خود از میراثداران این داستان باستانی است در روایت زیبای آن است.
سید عطاءا... مهاجرانی در کتاب «گزند باد» نشان داد که حتی همین پندار نیز از جای دیگر به دست شاملو رسیده بود. در آن سال از میان انواع پاسخ های علمی یا احساسی که به شاملو داده شد از یادداشت دکتر فرشید ورد و کتاب عطاء ا... مهاجرانی گرفته تا مصاحبه هوشنگ گلشیری با نشریه دنیای سخن، یک پاسخ بیش از همه به دل نشست و در یادها ماند:پاسخ مهدی اخوان ثالث. شاعری که در همان زمان در هنر شاعری نیز همرتبه و چه بسا برتر از شاملو بود.
وطندوستی شاعر «تورا ای کهن بوم و بر دوست دارم» و شاهنامهشناسی سراینده «آخر شاهنامه» بر همه آشکار بود. وقتی که از مهدی اخوان ثالث- که آن سال برای اولین و آخرین بار به خارج از ایران سفر کرده بود- درباره سخنان فردوسیستیزانه شاملو پرسیدند به کوتاهی پاسخ داد: شاملو میخواهد به هر قیمت که شده مطرح باشد.امروز نیز اصل موضوع همین است. وگرنه متن آن سخنان تاب نقد علمی ندارد و باید به آن از دید روان شناسی فردی و اجتماعی نگریست
.حمله به شاهنامه حملۀ لودگی و خردگریزی به خردگرایی است! در میان هزاران شاهکار ادبی و هنری ما که به بهانه جانبداری از عشق، عرصه خردستیزی شدهاند شاهنامه، جلوه درخشان خردگرایی نژاد ایرانی است و این خردگرایی از دیدگاه های کلامی فردوسی مایه میگیرد:خرد رهنمای و خرد دلگشای /خرد دست گیرد به هر دو سرای..
در تاجیکستان طرح ارائه رایگان شاهنامه فردوسی به هر خانواده اجرا شده است. در ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان و نواحی تاجیک آباد، لخش و رشت در شرق تاجیکستان، به هر خانواده دو جلد کتاب شاهنامه به خط سیریلیک اهدا شده است. قرار است این طرح برای حدود یک میلیون و هفتصد هزار خانواده در سراسر تاجیکستان انجام شود.
هدف از این اقدام، آشنایی بیشتر مردم تاجیکستان با داستانهای حماسی شاهنامه، ارجگذاری به تاریخ و ادب و فرهنگ ملی، ترویج روحیه میهندوستی و شجاعت و آمادهسازی نسل جوان برای حفظ مرز و بوم کشور است. نگاهی به وضعیت حفظ و نگهداری شاهنامه در ایران و تاجیکستان نشان میدهد که در حالی که شاهنامه در ایران به عنوان گنجینه ادبیات فارسی شناخته میشود، اما در سالهای اخیر از توجه عمومی و حمایت کافی برخوردار نبوده است . برخی از پژوهشگران در ایران نسبت به شاه نامه کم توجه شده اند و این اثر بزرگ ادبی کمتر در فرهنگ عمومی و آموزشها برجسته شده است.
ترامپ توهین به پرچم آمریکا را جرم دانسته است. چرا که به اعتلای وطن خود می اندیشد . .در مقابل، در ایران توهین به نمادهای فرهنگی و تاریخی مانند شاهنامه فردوسی و اسطورههای ملی نیز واکنشهای شدیدی را به همراه داشته که در قالب موضوعات فرهنگی اجتماعی، و حقوقی مطرح شده است .
دکتر جلال خالقی مطلق که مبنای تصحیح خود را قدیمیترین دستنویس شاهنامه یعنی نسخۀ فلورانس قرار داده و البته هیچ یک از دستنویس های قابل اعتنای دیگر را نیز از نظر دور نداشته، داستان «سده» را در شاهنامه خود نیاورده و توضیح داده است که این داستان نه تنها در پچین فلورانس ( معتبرترین و قدیمیترین دست نویس شاهنامه مورخ ۶۱۴) نیست که در نسخه لندن (مورخ ۶۷۵) و نیز نسخههای قاهره و استانبول وجود ندارد و برخی دست نویسهای دیگر نیز آن را تنها در حاشیه آوردهاند. خالقی مطلق هم با دلایل نسخه شناسی و هم با دلایل سبکشناسی اثبات کرده که این ابیات الحاقی است. دکتر میرجلال الدین کزازی نیز در کتاب گرانسنگ خود «نامه باستان» که شامل ویرایش و گزارش تمام شاهنامه فردوسی است، داستان سده را نیاورده است. . برگرفته از دنیای اقتصاد . خراسان . جوان آنلاین. ستاره عشق . چتور . ویرگول . سپند مینو . شهر کتاب نایاب . ویکی جو . هفته نامه نصیر بوشهر. رضوی . همشهری. انتخاب . شاهنامه پژوهان . نمایشگاه هنر ایران . سایت ۱۰۰ هنر
دیر زمانیست که به زیارت حکیم طوس نرفتهام، اما اکنون، که مطلب به اتمام رسید . دل در تمنای حضور آن حکیم بزرگ میتپد 🌺چو ایران نباشد تن من مباد🌹
🌺بر این بوم و بر زنده یک تن مباد🌹
. خدای نور،