سعی ما بود بهر آبادی این سامان
من که فرزند این سرزمینم♬♫
در پی توشه ای خوشه چینم
شادم از پیشه ی خوشه چینی♬♫
رمز شادی بخوان از جبینم
من که فرزند این سرزمینم♬♫
در پی توشه ای خوشه چینم
شادم از پیشه ی خوشه چینی♬♫
رمز شادی بخوان از جبینم
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان♬♫
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد♬♫
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان♬♫
ای خوشا پس از لحظه ای چند آرمیدن
همره دلبران خوشه چیدن♬♫
از شعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن
گه از این سو به آن سو پریدن♬♫
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان
سعی ما بود بهر آبادی این سامان♬♫
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان♬♫
برپا بود جشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز
برپا بود جشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز♬♫
در کشور سبزه و گل با شور و شعف نغمه کن ساز
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان♬♫
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
ایرج (حشمتاللٰه) بسطامی (۱ آذر ۱۳۳۶ – ۵ دی ۱۳۸۲) خواننده موسیقی سنتی ایرانی بود که نخستین اثر خود را با آهنگسازی پرویز مشکاتیان عرضه کرد. تصنیف گلپونهها سرشناسترین اثر ایرج بسطامی با آهنگی از حسین پیرنیا و شعری از هما میرافشار است که پس از مرگ وی، آوازهٔ ملی پیدا کرد. از دیگر آثار معروف او میتوان به تصنیف وطن من با آهنگی از پرویز مشکاتیان و شعری از ملکالشعرای بهار اشاره کرد که از طرف سازمان یونسکو سرود ملی اعلام شد.
♪♪ ای خطه ایران مهین ای وطن من
ای خطه ایران مهین ای وطن من ♪♪
♪♪ ای گشته به مهر تو عجین جان و تن من
دور از تو گل و لاله و سرو و سمنم نیست ♪♪
♪♪ ای باغ و گل و لاله و سرو و سمن من
ای خطه ایران مهین ای وطن من ♪♪
♪♪ ای خطه ایران مهین ای وطن من
ای گشته به مهر تو عجین جان و تن من ♪♪
♪♪ دور از تو گل و لاله و سرو و سمنم نیست
ای باغ و گل و لاله و سرو و سمن من ♪♪
♪♪ تا هست کنار تو پر از لشکر دشمن
تا هست کنار تو پر از لشکر دشمن ♪♪
♪♪ هرگز نشود خالی از دل محن من ، محن من
دردا و دریغا که چنان گشتی بی من ♪♪
♪♪ کز بافته خویش نداری کفن من
امروز همی گویم با محنت بسیار ♪♪
♪♪ امروز همی گویم با محنت بسیار
دردا دردا دردا و دریغا وطن من وطن من ♪♪
♪♪ ای خطه ایران مهین ای وطن من
احساسم بر این است که از حدود چهار دهه پیش، فاصلهای ژرف و آشکار میان دو عرصهی سترگ الهیات و ادبیات پدید آمده است. هدف از تأسیس این وبلاگ، افروختن جرقهای است برای پیوندی دوباره میان علوم متنوعی چون حقوق، ادبیات و الهیات؛ همانگونه که در روزگاران گذشته، بسیاری از استادان این سه رشته،مشترک بودند. شایان ذکر است که بهرهگیری از منابع اینترنتی به معنای تأیید بیچون و چرای تمامی مطالب از سوی نگارنده نیست. باشد که همگان پاسدار فرهنگ سترگ و کهن ایران زمین باشیم .🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀اگر ایران به جز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است من این افسانهها را دوست دارم نوای نای ما گر جان گداز است من این نای و نوا را دوست دارم از درد سخن گفتن و از درد شنيدن