صلح سفید و آبی
💚🤍❤️
ای سرزمین
کدام نسل، کدام چشمانِ بیخواب،
طلوع آرامش را در تو خواهند دید؟
📚 عبارت "صلح سفید و آبی" به «عهدنامه 1975 الجزایر» اشاره دارد که بین ایران و عراق منعقد شد و مرزهای زمینی و آبی دو کشور را بر اساس پیمان قسطنطنیه ۱۹۱۳ و صورتجلسههای کمیسیون تعیین مرز ۱۹۱۴ و خطالقعر (تالوگ) در اروندرود مشخص کرد. این عهدنامه در پی نشست سران اوپک در الجزیره در ۱۵ اسفند ۱۳۵۳ (۶ مارس ۱۹۷۵) اعلام شد.

قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت یکی از قطعنامههای شورای امنیت است که در ۲۹ تیر ۱۳۶۶، برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق صادر شد. این قطعنامه از نظر کمی و تعداد واژههای به کار گرفته شده مفصلترین و از نظر محتوا اساسیترین و از نظر ضمانت اجرایی قویترین قطعنامه شورای امنیت در مورد این جنگ بودهاست. این قطعنامه بلافاصله از سوی عراق پذیرفته شد، ولی دو روز مانده به سالروز صدور آن در ۲۷ تیر ۱۳۶۷ از سوی ایران پذیرفته شد و امام خمینی (ره) در ۲۹ تیر ۱۳۶۷ پیامی درباره پذیرش قطعنامه منتشر کرد که به «نوشیدن جام زهر» معروف شد. پذیرش این قطعنامه هرچند به معنای پذیرش آتشبس از سوی ایران بود، ولی عراق به حملات خود ادامه داد و مجدداً داخل خاک ایران شد تا نقاط مهمی از جمله خرمشهر را به دست بیاورد تا با وضع بهتری در مذاکرات حضور داشته باشد، اما موفقیتی بدست نیاورد و نهایتاً جنگ در ۲۹ مرداد ۱۳۶۷ پایان یافت.

حضور نیروهای حافظ صلح در هتل استقلال بعد از امضای قطع نامه
مفاد قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت که در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۷ بیان شد به شرح زیر است:
در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۷، با ابراز نگرانی عمیق از اینکه با وجود درخواستهایش برای آتشبس منازعه بین جمهوری اسلامی ایران و عراق، با تلفات سنگینتر انسانی و ویرانیهای بیشتر همچنان ادامه دارد، با ابراز تاسف از آغاز و ادامه این منازعه، همچنین با ابراز تاسف از بمباران مراکز کاملاً مسکونی غیرنظامی، حمله به کشتیهای بیطرف و هواپیمایی مسافربری، نقض حقوق بینالمللی دربارهٔ بشر دوستی و سایر حقوق مربوط به درگیریهای مسلحانه، و به ویژه به کار بردن سلاحهای شیمیایی که برخلاف تعهدات مذکور در پروتکل ۱۹۲۵ ژنو میباشد، با ابراز نگرانی عمیق از اینکه تشدید و گسترش بیشتر منازعه ممکن است وقوع یابد با اتخاذ تصمیم پایان دادن به کلیه عملیات نظامی بین ایران و عراق و با اعتقاد به اینکه منازعه بین ایران و عراق باید به نحو جامع، عادلانه، شرافتمندانه و پایدار حل شود، با یادآوری مجدد مقررات منشور ملل متحد، و به ویژه تعهد کلیه کشورهای عضو که اختلافات بینالمللی خود را از راههای مسالمتآمیز و به گونهای که صلح و امنیت بینالمللی و عدالت دچار مخاطره نگردد، حل نمایند. با احراز این که نقض صلح در مورد منازعه بین ایران و عراق وجود دارد، با اقدام بر اساس مواد ۳۹ و ۴۰ منشور ملل متحد؛

خاوير پرز د کوئيار، دبير کل سازمان ملل متحد در زمان صدور قطعنامه
- آمرانه میخواهد که ایران و عراق به عنوان نخستین گام در حل اختلاف از طریق مذاکره، آتشبس فوری را رعایت کنند، کلیه عملیات نظامی را در زمین، دریا و هوا قطع کنند و نیروها را بدون درنگ به مرزهای شناخته شده بینالمللی بازگردانند.
- از دبیرکل درخواست میکند که گروهی از ناظران سازمان ملل را برای تأیید، تحکیم و نظارت بر آتشبس و عقبنشینی اعزام دارد و همچنین درخواست میکند که دبیرکل ترتیبات لازم را با مشورت با طرفین فراهم آورد و گزارش آن را به شورای امنیت تسلیم دارد.
- مصراً میخواهد که اسیران جنگی پس از قطع عملیات خصمانه، بر طبق کنوانسیون سوم ژنو، در اوت ۱۹۴۹ بدون درنگ آزاد شوند و به کشورهای خود برگردند.
- از ایران و عراق میخواهد که در اجرای این قطعنامه و کوششهای میانجیگری برای دستیابی به یک راه حل جامع، عادلانه و شرافتمندانه مورد قبول دو طرف، دربارهٔ کلیه مسائل مهم، بر طبق اصول مندرج منشور ملل متحد با دبیرکل همکاری کند.
- از کلیه کشورهای دیگر میخواهد که نهایت خویشتن داری را به عمل آورند و از هر اقدامی که ممکن است منجر به تشدید و گسترش بیشتر منازعه گردد، خودداری کنند و به این ترتیب، اجرای قطعنامه حاضر را تسهیل کنند.
- از دبیرکل درخواست میکند تا مشورت با ایران و عراق، مسئله ارجاع تحقیق دربارهٔ مسئولیت منازعه به هیئت بیطرفی را بررسی کنند و هرچه زودتر به شورای امنیت گزارش دهد.
- با تصدیق ابعاد عظیم خساراتی که در طول منازعه داده شده و ضرورت تلاشهای بازسازی با کمکهای مناسب بینالمللی پس از خاتمه منازعه، از دبیرکل درخواست میکند که گروهی از کارشناسان را برای بررسی مسئله بازسازی تعیین و به شورای امنیت گزارش کند.
- همچنین از دبیرکل درخواست میکند از طریق مشورت با ایران و عراق و سایر کشورهای منطقه، راههای افزایش امنیت و ثبات منطقه را بررسی کند.
- از دبیرکل درخواست میکند، که شورای امنیت را در مورد اجرای این قطعنامه آگاه سازد.
- تصمیم میگیرد که در صورت لزوم برای بررسی اقدامات دیگر به منظور تضمین اجرای این قطعنامه تشکیل جلسه دهد.
بر اساس بند ۷ قطعنامه ۵۹۸ قرار شد پس از آنکه کمیتهای در سازمان ملل متحد تشکیل شده و کشور متجاوز اعلام شد، میزان خسارات تعیین شود و در راستای آن صندوق بینالمللی پول ویژهای برای کمک به خسارت دیدگان جنگ ایران و عراق ایجاد گردد که تاکنون این صندوق ایجاد نشدهاست. بر اساس گزارش خبرگزاری مهر در سال ۱۳۸۸، مسئولان ایران پس از ۱۸ سال از اعلام متجاوز بودن عراق در جنگ ایران و عراق، هیچ پاسخ شفافی در قبال سرانجام دریافت غرامت و اجرای مفاد قطعنامه ۵۹۸ ندادند. این خبرگزاری بایادآوری دریافت غرامت کویت از عراق با حمایت آمریکا، اعلام کرد که برخی از کارشناسان، عدم توفیق ایران درگرفتن غرامت از صدام را کارشکنی و مخالفت آمریکا عنوان میکنند. کمال خرازی از دیپلماتهای ارشد ایران نیز تصریح کرد با متن به تصویب رسیده در قطعنامه ۵۹۸ امکان گرفتن غرامت از عراق وجود ندارد و برای اخذ غرامت میبایست قطعنامهٔ دیگری به تصویب میرسید که اینکار هیچگاه عملی نشد. مبلغ برآورد شده توسط کارشناسان جمهوری اسلامی ایران که به صندوق بینالمللی پول عرضه کردهاند، ۹۷٬۲۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار تنها بابت هزینههای غیرنظامی است.
براساس سخنان معاون فرهنگی و تبلیغات؛ دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح ایران، بنابر قوانین بینالمللی، ۲ نهاد معتبر بینالمللی میتوانند پشتوانه تشکیل کمیته تأمین خسارت ایران قرارگیرند. او افزوده که:
- دیوان بینالمللی دادگستری که پروندهای را در خصوص سکوهای نفتی بررسی کرده و اعلام کرده آغازگر جنگ عراق بودهاست.
- کمیسیون سازمان ملل: کمیسیونی به ریاست بلژیک است که در این کمیسیون اعلام شد صدام آغازگر جنگ بودهاست.
از طرفی اظهارات خاویر پرز دکوئیار، دبیرکل وقت سازمان ملل متحد که به صورت سند سازمان ملل متحد درآمدهاست و اظهارات حال حاضر مقامات بلندپایه عراق، همگی به متجاوز بودن عراق دلالت و اشاره دارد.
.لیلا کسری (۷ فروردین ۱۳۱۸ – ۲۶ اردیبهشت ۱۳۶۸) که با نام هنری هدیه شناخته میشد، شاعر و ترانهسرای ایرانی بود. شعر صلحِ سفید و آبی (طنین صلح) که برای جنگ نابودگر ایران و عراق توسط جمعی از هنرمندان ایرانی خارج از کشور بهصورت گروهی اجرا شده نیز از سرودههای اوست.
قطعنامهٔ شمارهٔ ۵۹۸
شورای امنیت سازمان ملل متحد
![]()
صلح سپید و آبی چتر قشنگ روشن یروز میفته سایش رو آسمون میهن
عشق دوباره با ما عشق دوباره با من مردم دل شکسته چشم انتظار صلحن
ای عاشقای ایرون خسته از این زمونه
چتر قشنگ روشن وا میشه روی خونه زمونه با عاشقا همیشه مهربونه
چشمهای چرخ گردون میشماره لحظه ها رو زنده کنین بهارو
صلح سفید و آبی چتر قشنگ روشن یه روز می افته سایه اش رو آسمون میهن
عشقه دوباره با ما عشقه دوباره با من مردم دل شکسته چشم انتظار صلحن
قربون خاک خونه قلبا چه مهربونه حافظ خاک وطن خدای آسمونه
◈ ◈
یه روزی چتر روشن وا میشه روی خونه میون سبزو قرمز صلح سفید میمونه
صلح سپید و آبی چتر قشنگ روشن یروز می افته سایه اش رو آسمون میهن
عشق دوباره با ما عشق دوباره با من مردمه دلشکسته چشم انتظار صلحن
ای عاشقای ایرون خسته از این زمونه
چتر قشنگ روشن وا میشه روی خونه زمونه با عاشقا همیشه مهربونه
چشمای چرخ گردون میشماره لحظه ها رو زنده کنین بهارو
صلح سپید و آبی چتر قشنگ روشن یه روز می افته سایه اش رو آسمون میهن
عشقه دوباره با ما عشقه دوباره با من مردم دل شکسته چشم انتظار صلحن
سلام سفید :
این اصطلاح به معنای صلحی است که جنگ و زندگی مستقیم و با پذیرش شرایط تلخ ولی بدون درگیری نظامی جدید میشود. ایران پس از سالها جنگ سخت و تحمل تلفات سنگین، مجبور به پذیرش قطعنامه شد که به تعبیر امام خمینی «نوشیدن جام زهر» بود. یعنی صلحی و ناخواسته اما لازم برای پایان دادن به جنگ. رنگ سفید نماد صلح و آرامش است اما این صلح با تلخی و درد همراه بود، از این رو به آن «صلح سفید» گفته شد.صلح آبی :
این تعبیر به فضای آرام و آبی آتشبس اشاره دارد که از سالها درگیری و محیط، آتش جنگ خاموش میشود و آبها آرام میگیرند. «آبی» نماد آرامش و پایان خشونت است، هر چند این آرامش در شرایط ناپایدار و شکننده به دست آمد.دیگر نامگذاری:
قطعنامه 598 قطعنامههای قبلی، الزامآور و اجرا بود و برای اولین بار مسئولیت منازعه را مطرح کرد، اما ایران همه خواستههایش را دریافت نکرد و مجبور به پذیرش شرایط شد که آن را بد میدانست.
این صلح بدون امضای قرارداد رسمی و با ادامه تنشها و عملیات محدود بعدی همراه بود، بنابراین صلحی کامل و پایدار نبود، بلکه نوعی آتشبسنده بود.
رنگهای سفید و آبی در فرهنگها، نماد آرامش، آرامش و پایان جنگ هستند و این نامها به عنوان استعارهای برای وضعیت صلح پس از قطع نامه به کار رفتند
برگرفته از سایت: راسخون . بی بی سی . ویکی پدیا . آفتاب .ویرگول.نفیس مدیا . تابناک . ویکی خمینی
احساسم بر این است که از حدود چهار دهه پیش، فاصلهای ژرف و آشکار میان دو عرصهی سترگ الهیات و ادبیات پدید آمده است. هدف از تأسیس این وبلاگ، افروختن جرقهای است برای پیوندی دوباره میان علوم متنوعی چون حقوق، ادبیات و الهیات؛ همانگونه که در روزگاران گذشته، بسیاری از استادان این سه رشته،مشترک بودند. شایان ذکر است که بهرهگیری از منابع اینترنتی به معنای تأیید بیچون و چرای تمامی مطالب از سوی نگارنده نیست. باشد که همگان پاسدار فرهنگ سترگ و کهن ایران زمین باشیم .🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀اگر ایران به جز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است من این افسانهها را دوست دارم نوای نای ما گر جان گداز است من این نای و نوا را دوست دارم از درد سخن گفتن و از درد شنيدن