لحظات هفده گانه بهاران

به جهانی ندهم عالم درویشی را
که جهان غمکده ای در نظر درویش است
انجا كه نظر گه دلِ درويش است
درويش خدا نيست
خدا درويش است

بیا درویش بشیم خاکی و بی ریا شیم

بغض تن را بشکنیم از من وما رها شیم

بیا پروانه صفت به دور هم بگردیم

زیر چتر معرفت یک دل و یک صدا شیم

زندگی با کبرصفا نداره عالم فانی بقاء نداره

اونهایی که خاکی اند عاشق دل پاکی اند

پیش خدا عزیزنو شاه و گدا نداره

اونهایی که خاکی اند عاشق دل پاکی اند

پیش خدا عزیزنو شاه و گدا نداره

افتاده شو مغرور نباش پروانه شو بی نور نباش

اینهمه به مال ومنالت نناز یا اینکه به حسن جمالت نناز

دو روز د نیا که منم نداره خوردن حرص بیش و کم نداره

اونهایی که خاکی اند عاشق دل پاکی اند

پیش خدا عزیزنو شاه و گدا نداره

اونهایی که خاکی اند عاشق دل پاکی اند

پیش خدا عزیزنو شاه و گدا نداره

افتاده شو مغرور نباش پروانه شو بی نور نباش

زندگی بذر محبت کاشتن نه به ناداری و نه به داشتن

حاصل عمر گرانمایه ما نامی نیک به جا گذاشتن

حاصل عمر گرانمایه ما نامی نیک به جا گذاشتن

زندگی با کبرصفا نداره عالم فانی بقاء نداره

اونهایی که خاکی اند عاشق دل پاکی اند پیش خدا عزیزنو

شاه و گدا نداره اونهایی که خاکی اند

عاشق دل پاکی اند پیش خدا عزیزنو

شاه و گدا نداره افتاده شو مغرور نباش

پروانه شو بی نور نباش جانانه شو منفور نباش

افتاده شو مغرور نباش پروانه شو بی نور نباش

عاشق دل پاکی اند پیش خدا عزیزنو

شاه و گدا نداره افتاده شو مغرور نباش

پروانه شو بی نور نباش جانانه شو منفور نباش

افتاده شو مغرور نباش پروانه شو بی نور نباش

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : الدنيا سِجنُ المؤمنِ و سَنَتُهُ ، فإذا فارَقَ الدارَ فارَقَ السِّجنَ و السَّنَةَ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا زندان و مايه رنج مؤمن است ؛ پس چون از دنيا برود، از زندان و رنج رهايى يابد