آهنگ مذهبی «آداجیو در سُل مینور»
آهنگ بسیار زیبای «آداجیو در سُل مینور» ساخته شده توسط «توماسو آلبینونی» (زادهٔ ۸ ژوئن ۱۶۷۱ - درگذشتهٔ ۱۷ ژانویه ۱۷۵۱ در جمهوری ونیز) از آهنگسازان بزرگ و صاحبنام ایتالیایی
با تنظیم و اجرای هنرمندانهٔ رِمو جاتسوتو (Remo Giazotto) موسیقیدان مطرح اهل کشور ایتالیا
اینک شما با قطعه آهنگی بسیار زیبا و تأثیرگذار روبهرو هستید که از جانب بسیاری از موسیقیدانان بزرگ همچنین منتقدان ارشد موسیقی کلاسیک، عنوان "غمگینترین و معنویترین موسیقی جهان" را کسب کرده است. البته غم موجود در این قطعه موسیقیِ فوقالعاده، غمی دنیایی و بیارزش نیست؛ بلکه غمی معنوی و شاعرانه است که بنا بر اعتقاد دوستداران بیشمارش، از هزاران شادیِ بزرگ نیز بهتر، دوستداشتنیتر و دلانگیزتر است.
آداجیو در سل مینور (Adagio in G minor) نام یکی از قطعههای معروف نئو باروک است که توسط «توماسو آلبینونی» برای سازهای زهی، ویولن سولو و ارگ یا همان Organ (ساز کلاویهای مخصوص اجرای موسیقیهای مذهبی و کلیسایی) نوشته شده است. این اثر اولین بار توسط «رِمو جاتسوتو» در سال ۱۹۵۸ منتشر شد.
رِمو جاتسوتو )Remo Giazotto( زادهٔ ۱۹۱۰، رم - درگذشتهٔ ۱۹۹۸ در شهر پیزا، موسیقیشناس و منتقد موسیقی همچنین یک آهنگساز معروف ایتالیایی بود که به خاطر جمعآوری آثار توماسو آلبینونی مشهور است. او زندگینامهٔ آلبینونی و موسیقیدانان دیگری مانند آنتونیو ویوالدی را نوشته است.
جاتسوتو در سال ۱۹۴۹ کارگردان شبکهٔ رادیوییِ ایتالیا )RAI( شد و در سال ۱۹۶۱ کارگردانی برنامههای بینالمللی در شبکهٔ اتحادیهٔ اروپا را برعهده گرفت. او رئیس کمیتهٔ اجراییِ RAI و نویسندهٔ مجموعه زندگینامههای آهنگسازان این شبکه بود. جاتسوتو به دلیل انتشار آداجو در سل مینور بسیار زبانزد خاص و عام است. همانطور که جاتسوتو نیز به آن اشاره داشته، وی نتهای این اثر آلبینونی را بهصورت پژوهشی و پراکنده از کتابخانهٔ ساکسون استیت بهدست آورده و رونویسی کرده است؛ کاری بسیار طاقتفرسا، ارزشمند و بهشدت هنرمندانهwww.softgozar.com
احساسم بر این است که از حدود چهار دهه پیش، فاصلهای ژرف و آشکار میان دو عرصهی سترگ الهیات و ادبیات پدید آمده است. هدف از تأسیس این وبلاگ، افروختن جرقهای است برای پیوندی دوباره میان علوم متنوعی چون حقوق، ادبیات و الهیات؛ همانگونه که در روزگاران گذشته، بسیاری از استادان این سه رشته،مشترک بودند. شایان ذکر است که بهرهگیری از منابع اینترنتی به معنای تأیید بیچون و چرای تمامی مطالب از سوی نگارنده نیست. باشد که همگان پاسدار فرهنگ سترگ و کهن ایران زمین باشیم .🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀اگر ایران به جز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است من این افسانهها را دوست دارم نوای نای ما گر جان گداز است من این نای و نوا را دوست دارم از درد سخن گفتن و از درد شنيدن