موزه کامپیوتر
پروژۀ طراحی و ساخت موزه کامپیوتر ایران از سال ۱۴۰۰ شروع شد و طی اجرای این پروژه تلاش کردیم با تشکیل تیمی متخصص و علاقهمند از حوزههای مختلف و با اجرای ایدههای متنوع، به بهترین و کارآمدترین روشهای طراحی و ساخت موزههای تعاملی و تجربهمحور دست پیدا کنیم.
مسیری که به واسطۀ حضور چنین تیمی در بطن طراحی و ساخت موزۀ کامپیوتر ایران طی کردیم، برآیندی بود از انجام پژوهشها، تدوین محتواها، طراحی مفاهیم و ساخت ابزارهایی که به واسطۀ تمام آنها توانستیم مجموعهای از فضاها، ابزارها و تجربههایی تعاملی را در قالب موزهای خاص و منحصر به فرد در اختیار بازدیدکنندگان و علاقهمندان قرار دهیم تا با مفاهیم عمیق و بنیادین دنیای کامپیوتر به شکلی ساده، جذاب و به یادماندنی آشنا شوند. ولی فراتر از همۀ اینها، در نهایت هدف نهایی ما رسیدن به کلیتی یکپارچه متشکل از سه مولفۀ موزه، تجربه و انسان بود، به نحوی که موزه بتواند یک تجربۀ بازدید جذاب و آموزنده در اختیار مخاطبانش بگذارد؛ و برای نزدیک شدن به این هدف، انسان در محور طراحی ما قرار گرفت که طبق آن همۀ مولفههای موزه باید با مخاطب میانگین ایرانی تناسب و همخوانی داشته باشد.
فرهنگسرای رسانه مشهد هم اوایل نمایشگاه جالبی در خصوص استفاده انسان از تکنولوژی در طول تاریخ ایجاد شده بود که وسایل بازی مثل آتاری هم در آن پیدا می شد یادش بخیر .
احساسم بر این است که از حدود چهار دهه پیش، فاصلهای ژرف و آشکار میان دو عرصهی سترگ الهیات و ادبیات پدید آمده است. هدف از تأسیس این وبلاگ، افروختن جرقهای است برای پیوندی دوباره میان علوم متنوعی چون حقوق، ادبیات و الهیات؛ همانگونه که در روزگاران گذشته، بسیاری از استادان این سه رشته،مشترک بودند. شایان ذکر است که بهرهگیری از منابع اینترنتی به معنای تأیید بیچون و چرای تمامی مطالب از سوی نگارنده نیست. باشد که همگان پاسدار فرهنگ سترگ و کهن ایران زمین باشیم .🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 🍀اگر ایران به جز ویران سرا نیست من این ویران سرا را دوست دارم اگر تاریخ ما افسانه رنگ است من این افسانهها را دوست دارم نوای نای ما گر جان گداز است من این نای و نوا را دوست دارم از درد سخن گفتن و از درد شنيدن